Op 25 maart hield Haagse Historisch Museum-conservator Lex van Tilborg een lezing over 800 jaar Binnenhof in de salon van het museum. Een van de oudste complexen ter wereld dat nog in gebruik is als bestuurscentrum. De opeenvolgende bestuurders hebben allemaal een bijdrage geleverd aan het complex, dat nu bestaat uit een eclectische mix van stijlen. U kunt de lezing hier terugkijken.
De verkiezingen van woensdag 19 juni 1935 werden door politici zelf gezien als een lakmoesproef voor de democratie. Dat jaar stonden er voor het eerst kandidaten op het stembiljet die er fascistische ideeën op nahielden. De astronomisch hoge werkloosheid – veroorzaakt door de economische wereldcrisis en verergerd door Haagse bezuinigingen – blies wind in hun zeilen. Daarom was de grote vraag aan de vooravond van deze gemeenteraadsverkiezingen: hoeveel Hagenaars zouden zich laten verleiden tot een proteststem op extreemrechts?
Verschillende voorjaarsstormen, maar vooral storm Eunice, hielden in februari 2022 flink huis in Den Haag. Er sneuvelden honderden bomen, eentje viel er zelfs boven op de auto van voormalig Haagse Historie-hoofdredacteur Bas Kromhout (die er nog in zat maar gelukkig met de schrik vrij kwam). Wie de Haagse Beeldbank er eens op naslaat, ontdekt dat Eunice weliswaar pittig, maar volstrekt niet uniek was. Heel wat bomen hebben door natuurgeweld het loodje gelegd in de stad.
Direct inschrijven voor de lezing? Klik hier
Het Binnenhof is een unieke plek. Al bijna acht eeuwen lang wordt er hier bestuurd en geregeerd. Daarmee is het een van de oudste nog in gebruik zijnde bestuurscentra ter wereld. Gesticht als grafelijke residentie in de 13de eeuw is het Binnenhof in de loop der eeuwen voortdurend uitgebreid, verbouwd en gerestaureerd. Nieuwe gebruikers en bewoners met nieuwe wensen en behoeftes leidden steeds weer tot bouwkundige ingrepen. Stadhouders, de Staten van Holland en de Staten-Generaal lieten uit machtsvertoon bij- en verbouwen. De ontwikkeling richting een parlementaire democratie en een uitdijend overheidsapparaat stelden vanaf de 19de eeuw weer heel andere eisen aan het gebouwencomplex. Het Binnenhof kende én kent veel verschillende gebruikers. Juist daardoor heeft nooit één machthebber zijn stempel op het hele complex kunnen drukken – wat het Binnenhof in zekere zin tot ons nationale ‘polderpaleis’ maakt.
In de jaren zestig en zeventig huisde een groep vluchtelingen midden in de stad op het Lange Voorhout. De Russische émigré’s werd gastvrijheid geboden door de eigenaresse van het pand op nummer 78: prinses Wilhelmina. Een artikel over deze veilige haven staat in het winternummer van Haagse Historie. Hier vindt u nog een aantal extra verhalen over de kleurrijke bewoners.
Alexine Tinne (1835 – 1869) was in de negentiende eeuw wereldberoemd als ontdekkingsreiziger. Ze was echter ook een van de belangrijkste pioniers uit de begintijd van de fotografie in Nederland. Nieuw onderzoek naar haar leven en werk is aanleiding voor een herwaardering van het vernieuwende fotografische oeuvre van deze ‘Haagse dame’. Alexine Tinne experimenteerde op hoog niveau met techniek en vorm en deed dit op eigenzinnige wijze. Ook ontwikkelde ze in haar latere levensjaren een voor haar tijd opmerkelijke egalitaire kijk op de wereld. Tijdens haar verblijf in Noord-Afrika legde ze zich toe op portretten van haar Nederlandse, mediterrane en Afrikaanse reisgenoten, haar ‘nieuwe familie’. Deze mensen wist ze zonder negentiende-eeuwse standsverschillen en met grote compassie en creativiteit vast te leggen.
